Ik ben Jezus, die jij vervolgt
Toen hij onderweg was en Damascus naderde, werd hij plotseling omstraald door een licht uit de hemel. Hij viel op de grond en hoorde een stem tegen hem zeggen: ‘Saul, Saul, waarom vervolg je mij?’ Hij vroeg: ‘Wie bent u, Heer?’ Het antwoord was: ‘Ik ben Jezus, die jij vervolgt. Maar sta nu op en ga de stad in, daar zal je gezegd worden wat je moet doen.’ (Handelingen 9:3-6)
Saulus is nog maar net aan ons voorgesteld. Zijn naam wordt voor het eerst genoemd bij de moord op Stefanus. Hij is de jongeman die op de jassen past terwijl anderen Stefanus stenigen. Dat lijkt een passieve rol, maar hoofdstuk 8 begint met de korte mededeling dat Saulus deze moord goedkeurde. Ook lezen we daar: “Saulus probeerde de gemeente te vernietigen door mannen en vrouwen met geweld uit hun huizen te sleuren en hen te laten opsluiten in de gevangenis.” (vers 3)
De instemming van Saulus was kennelijk van belang. Hij was niet zomaar een jongeman die op de jassen moest passen, hij was een hoogopgeleide joodse geestelijke met directe toegang tot de hogepriester. Hij meende God een dienst te bewijzen door die nieuwe sekte – de eerste christenen stonden bekend als ‘aanhangers van de Weg’ – met wortel en tak uit te roeien. Uit de paar woorden die hier aan Saulus besteed worden, komt een beeld naar voren van een fanatieke, ambitieuze man die zich door niets en niemand laat weerhouden.
Toch is er iemand die Saulus een halt kan toeroepen: Jezus. En dat gebeurt terwijl Saulus met aanbevelingsbrieven van de hogepriester onderweg is naar Damascus om de plaatselijke volgelingen van Jezus – mannen en vrouwen – als gevangenen mee te voeren naar Jeruzalem. Dat doel wordt door Saulus niet bereikt omdat een licht uit de hemel hem omstraalt en een stem hem tot de orde roept: ‘Saul, Saul, waarom vervolg je mij?’
Totaal overdonderd weet Saul niet meer uit te brengen dan: ‘Wie bent u, Heer?’ Het moet een schok voor hem geweest zijn dat Jezus zich aan hem voorstelde – dezelfde Jezus die volgens de joodse heersers gekruisigd en begraven was. Deze Jezus vereenzelvigt zich met zijn volgelingen wanneer Hij vraagt: ‘Waarom vervolg je Mij?’
Later schrijft Paulus (zoals Saulus na zijn bekering tot Jezus genoemd wordt) aan zijn leerling Timotheüs:
“Ik dank Christus Jezus, onze Heer, dat hij mij kracht gegeven heeft en het mij heeft toevertrouwd hem te dienen, hoewel ik hem vroeger heb bespot, vervolgd en beschimpt. Toch heeft hij zich over mij ontfermd, omdat ik door mijn ongeloof niet wist wat ik deed. Onze Heer heeft mij zijn genade in overvloed geschonken, evenals het geloof en de liefde die we in Christus Jezus bezitten.” (1 Tim. 1:12-14)
De bekering van Saulus is een prachtig voorbeeld van de zoekende liefde en genade van Christus. Saulus, een vijand van het evangelie, denkt dat hij goed handelt als hij de gemeente van Christus vervolgt. Hij komt niet tot een ander inzicht dankzij goede gesprekken of diepe studie. Het is Jezus Zelf die hem tot staan brengt en op de knieën dwingt. Maar zou daar niet veel gebed van de eerste christenen aan vooraf gegaan zijn?
Heer Jezus, U kent het lijden van uw kinderen. Veel lijden wordt toegelaten en veel vervolgers kunnen schijnbaar ongestraft hun gang gaan. We bidden U: bescherm uw kerk en breng ook vandaag uw vijanden tot inkeer.
Schilderij linksboven: ‘De bekering van St. Paulus, Caravaggio – ca. 1600. Het portret van Paulus, rechts, is een reconstructie op basis van historische bronnen, gemaakt door Landeskriminalamt van Nordrhein Westfalen – zie hier voor meer informatie.
Laat ik zelf eens met een comment beginnen…
Vaak wordt gedacht dat Saulus zijn naam veranderde in Paulus na zijn bekering. Dat hoeft echter niet het geval te zijn. Saul is een Hebreeuwse naam die aan joodse kinderen gegeven werd die vernoemd werden naar de eerste Joodse koning: Saul. Omdat we weten dat Saulus/Paulus ook Romeinse burgerrechten had, mogelijk omdat zijn joodse vader en moeder naar Tarsus verhuisd waren voor de handel en daar van de Romeinen het staatsburgerschap kregen, is het logisch dat hij zich door volksgenoten ‘Saulus’ liet noemen en door Romeinen ‘Paulus’. ‘Saul’ betekent: ‘gewenste’. ‘Paul’ betekent ‘klein’.
Opmerkelijk is de parallel tussen koning Saul en David enerzijds en Saulus en Christus anderzijds. Koning Saul vervolgde David, Saulus vervolgde de Zoon van David. Is dit toeval of is er een diepere (profetische) betekenis?
abspoel
maart 8, 2010 op 9:07 am
Fijn dat je weer verder gaat met je studie’s
johan
maart 8, 2010 op 8:17 pm
Leuk Paul dat we samen met elkander mogen wandelen in Handelingen. Saul meende, zoals je schreef, de HERE een dienst te bewijzen door een Joodse sekte, die onder de bevolking bekend stond als “De Weg” (handelingen 9 vers 2), met wortel en tak uit te roeien. Uit dit stuk in hoofdstuk 9 heb ik na wat dieper graven in het woord het volgende geleerd.
Wij kunnen door fanatiek te zijn ook verblind raken waardoor wij, zoals jij vorige keer aangaf Paul, geen compassie hebben voor de mensen om ons heen. Fanatisme leidt altijd tot blindheid. Saul is daar een goed voorbeeld van.
De eerste gelovigen in Yeshua (Jezus) werden als volgelingen van “de Weg” beschouwd. Wellicht dat men hier verwees naar de woorden van de HEER dat HIJ de Weg, de Waarheid en het Leven is.
De bekering van Saul was een unieke bekering die niet vaak voorkomt. Hij zelf zegt er over in Galaten 1 vers 11-12: “…let me make clear to you, brothers, that the Good News as I proclaim is not a human product; because neither did I receive it from someone else nor was I taught it -it came through a direct revelation from Yeshua the Messiah.”
Dus op de weg naar Damascus toen Saul door de HEER met licht werd omsingeld heeft de HEER een begin gemaakt met een wonderbaarlijke bekering/overgave van Saul (inderdaad is zijn Hebreeuwse naam Sha’ul en is Paul waarschijnlijk zijn Romeinse burgerlijke naam).
Zelf heb ik twee verhalen gehoord van wonderbaarlijke bekeringen (net als van Saul) van twee mannen en die ook door de HEER zelf het evangelie zijn bijgebracht. Het eerste verhaal betreft een opperhoofd in de jungle van Suriname aan het eind van de 19e eeuw of begin van de 20ste eeuw. Hij was een leider van de afstammelingen van de Marons (dat zijn wegelopen slaven). Het verhaal gaat dat hij op een avond nadat hij via allerlei rituelen met zijn ‘voorouders’ in contact wilde treden door de HEER in een felle licht op de grond is geworpen. Hij heeft drie dagen en nachten op de grond gelegen zonder te eten en te drinken. De dorpsbewoners dachten dat hij dood was, maar toen hij weer bijkwam vertelde hij wat er was gebeurd en dat de HEER Jezus aan hem was verschenen en hem het evangelie had verteld en uitgelegd. Deze opperhoofd heeft toen zijn verdere leven besteed aan het evangeliseren van verschillende Maron stammen in de jungle van Suriname.
Het tweede verhaal betreft een Joodse Rabbi die geleid door de Heilige Geest door het lezen van de B’rit Hadashah (Nieuw Testament) door de Heilige Geest is overtuigd dat Yeshua (Jezus) de Messias is! Hij is tot geloof gekomen in Yeshua de Messias zonder de tussenkomst van een mens.
Om op je vraag te reageren; ik denk dat het toeval is de connectie tussen de vervolging van David door Koning Saul en de vervolging van Saul van de Messias de ‘zoon van David’ (hoewel het zet je inderdaad wel tot nadenken). Ik zeg dit omdat de Apostel Paul zelf aangeeft dat de HEER hem, voor hij was geboren, had uitverkoren om het evangelie van de HEER Jezus (Yehsua) aan de heidenen kenbaar te maken (zie Galaten 1:15).
Gedion
maart 11, 2010 op 3:26 am
Dit verhaal v de bekering van Paulus is een spiegel voor elke gelovige, die moet ontdekken dat er haat is tegen Christus in zijn eigen ziel.
rob
april 21, 2010 op 10:13 am