Posts Tagged ‘petrus’
Gods geschenk is niet te koop
Toen Simon zag dat de mensen door de handoplegging van de apostelen vervuld raakten van de Geest, bood hij Petrus en Johannes geld aan en zei: ‘Geef ook mij deze macht, zodat iedereen wie ik de handen opleg de heilige Geest ontvangt.’ Maar Petrus zei tegen hem: ‘U zult in het verderf worden gestort, u met uw geld, omdat u denkt te kunnen kopen wat God geschonken heeft. U kunt beslist geen deel hebben aan onze taak, want uw houding tegenover God is niet oprecht. Toon berouw over uw verfoeilijke gedrag en smeek de Heer of hij u uw slechte gedachten wil vergeven, want ik zie dat u vol venijn zit en verstrikt bent in het kwaad.’ Handelingen 8:18-23
Filippus was een van de mensen die na de moord op Stefanus, en de vervolging die daarop volgde, buiten Jeruzalem een veilig heenkomen had gezocht. Hij vertrok naar Samaria en bracht daar het goede nieuws van Jezus Messias. Filippus kon zijn woorden kracht bijzetten met wonderen van genezing en bevrijding en dit alles maakte grote indruk op de Samaritanen. Met blijdschap en groot enthousiasme werden de woorden van Filippus aanvaard, zelfs door een zekere Simon, een man die vanwege zijn magische krachten grote invloed op de Samaritanen had – omdat zij meenden dat deze krachten van God kwamen.
Het nieuws over massale bekeringen bereikt ook Jeruzalem. Traditioneel hadden joden niet veel op met hun Samaritaanse naasten, maar daarin had Jezus Zelf verandering gebracht. De joodse volgelingen van Jezus hadden begrepen dat het heil ook voor de Samaritanen was en zij stuurden de apostelen Petrus en Johannes naar Samaria om Filippus bij te staan. Lees de rest van dit artikel »
Onverstoorbaar doorgaan
Toen de hogepriester en de sadduceeën gearriveerd waren, riepen ze het Sanhedrin bijeen, de hele raad van oudsten van de Israëlieten, en zonden ze tempelwachters naar de gevangenis om de apostelen te halen. Maar toen de wachters daar kwamen, troffen ze hen er niet aan. Ze keerden terug om verslag uit te brengen en zeiden: ‘De gevangenis was zorgvuldig afgesloten en de bewakers stonden bij de deuren, maar nadat we die geopend hadden, troffen we er niemand aan.’ Toen het hoofd van de tempelwacht en de priesters dit hoorden, vroegen ze zich vertwijfeld af wat de gevolgen hiervan zouden zijn. Kort daarop kwam iemand zeggen: ‘De mannen die u gevangen hebt gezet, zijn in de tempel en onderrichten het volk.’ Daarop ging het hoofd van de tempelwacht hen met zijn wachters halen, maar zonder geweld te gebruiken, omdat ze bang waren dat het volk hen zou stenigen. (Handelingen 5:21-26)
Onlangs was er een jonge lapjespoes die bij ons huis bleef rondhangen. Zodra we de deur opendeden, glipte het beest naar binnen en schoot ze vliegensvlug de trap op naar boven. We haalden het dier terug en zetten haar weer buiten neer. Maar bij elke volgende gelegenheid deed het jonge dier een nieuwe poging – ze wilde kennelijk heel graag bij ons wonen! Lees de rest van dit artikel »
Zwijgen is geen optie
Hoe zou Petrus ooit nog kunnen zwijgen over zijn Heer?
Ze riepen hen terug en bevalen hun de naam van Jezus op geen enkele manier meer te gebruiken en het volk niet meer over hem te onderrichten. Maar Petrus en Johannes zeiden: ‘Kunnen wij het tegenover God verantwoorden om wel naar u te luisteren en niet naar hem? Oordeelt u zelf! We moeten immers wel spreken over wat we gezien en gehoord hebben.’ Na hen nogmaals dreigend te hebben toegesproken lieten ze hen vrij, want ze wisten niet hoe ze hen konden straffen nu de mensen God loofden en eerden om wat er was gebeurd. De man die zo wonderbaarlijk was genezen, was namelijk meer dan veertig jaar verlamd geweest. (Handelingen 4:18-22)
De leden van het Sanhedrin, het hoogste joodse gerechtshof, zaten in hun maag met de situatie. Petrus en Johannes – een paar verzen hiervoor aangemerkt als ‘gewone, ongeletterde mensen’ – hadden iets ongewoons, iets onbeschrijfelijks gedaan. De spectaculaire genezing van een verlamde man was een onmiskenbaar, onweerlegbaar en onverklaarbaar feit. Waarom zouden de godsdienstige leiders van het joodse volk niet gewoon blij en dankbaar zijn? Het antwoord is eenvoudig en ontluisterend: omdat dit wonder was gedaan in de naam van Jezus Christus – een naam die deze hoge heren niet langer wilden horen! Lees de rest van dit artikel »
Laat dat duidelijk zijn
In het donker komt de waarheid aan het licht. En zij blijft recht overeind!
Petrus antwoordde, vervuld van de heilige Geest: ‘Leiders van het volk en oudsten, nu wij vandaag worden verhoord omdat we een zieke hebben geholpen, en nu ons wordt gevraagd hoe het komt dat hij is genezen, dient u allen en het hele volk van Israël te weten dat deze man hier gezond voor u staat dankzij de naam van Jezus Christus uit Nazaret, die door u gekruisigd is, maar die door God uit de dood is opgewekt. Jezus is de steen die door u, de bouwlieden, vol verachting is weggeworpen, maar die nu de hoeksteen geworden is. Door niemand anders kunnen wij worden gered, want zijn naam is de enige op aarde die de mens redding biedt.’ Handelingen 4:8-12
Natuurlijk, het kon niet uitblijven. Petrus en Johannes hebben een wonder verricht door een man die al vanaf zijn geboorte verlamd was, in Jezus’ naam op de been te helpen. Reden voor een feest! Maar nee, de leiders, de oudsten en de schriftgeleerden zijn niet blij. Integendeel! Ze dachten net verlost te zijn van die lastige Jezus die hen qua gezag en wonderkracht volledig in de schaduw stelde, en nu wordt hun autoriteit ondergraven door twee van zijn vervelende volgelingen! Lees de rest van dit artikel »
Terug naar de oorsprong
Dwars door alle duisternis heen straalt Gods genadige liefde ons tegemoet!
U bent de erfgenamen van de profeten; met uw voorouders heeft God zijn verbond gesloten toen hij tegen Abraham zei: “In jouw nageslacht zullen alle volken op aarde gezegend worden.” God heeft zijn dienaar allereerst voor u laten opstaan en hem naar u gezonden om ieder van u die zich afkeert van zijn slechte daden te zegenen.’ Handelingen 3:25-26
Petrus neemt zijn gehoor terug in de tijd. Hij spreekt over de God van Abraham en de God van Isaak en de God van Jakob, de God van onze voorouders, die aan Jezus, zijn dienaar, de hoogste eer heeft bewezen (vers 13).
Het valt mij op dat Petrus moeiteloos kon teruggrijpen in de tijd. Petrus was een joodse man, dus opgevoed met de Schriften, maar hij was ook maar een eenvoudig mens – een visser van beroep. Er is een tijd geweest, en dat was vlak hiervoor, dat Petrus nog angstig ontkende dat hij bij Jezus hoorde. Maar nu spreekt hij als een man met kennis en gezag. Wat is er met Petrus gebeurd? Lees de rest van dit artikel »
Niet in eigen kracht
niet in eigen kracht
De bedelaar klampte zich aan Petrus en Johannes vast, terwijl de hele menigte stomverbaasd rond hen samenstroomde in de zuilengang van Salomo. Toen Petrus dat zag, richtte hij het woord tot het volk: ‘Israëlieten, waarom bent u zo verbaasd en waarom staart u ons aan alsof het aan onze eigen kracht of vroomheid te danken is dat deze man weer kan lopen?’ Handelingen 3:11,12
De verlamde man was bedelaar tegen wil en dank. Hij had er niet om gevraagd om geboren te worden zonder beheersing over zijn benen en zonder het vermogen te leren lopen. En als het al een ongelofelijk wonder is om op de been geholpen te worden nadat je vanaf je geboorte verlamd bent geweest, dan is het helemaal onvoorstelbaar dat je daarna ‘lopend en springend en God lovend’ de tempel kunt binnengaan (zie vers 8). Laten we maar eerlijk zijn: dat kan gewoon niet. Menselijk gesproken! Lees de rest van dit artikel »
Als een rots in de branding
Dan zal ieder die de naam van de Heer aanroept worden gered
Broeders en zusters, u zult mij wel toestaan dat ik over de aartsvader David zeg dat hij gestorven en begraven is; zijn graf bevindt zich immers nog steeds hier. Maar omdat hij een profeet was en wist dat God hem onder ede beloofd had dat een van zijn nakomelingen zijn troon zou bestijgen, heeft hij de opstanding van de messias voorzien en gezegd dat deze niet aan het dodenrijk zou worden overgeleverd en dat zijn lichaam niet tot ontbinding zou overgaan. Handelingen 2:29-31
Joodse gelovigen uit allerlei landen en streken zijn in Jeruzalem samengekomen om het jaarlijkse oogstfeest te vieren. Plotseling klinkt er een geluid als van een hevige windvlaag en de menigte stroomt naar de plaats waar de volgelingen van Jezus zijn samengekomen. Er is een hoop tumult en gedrang en niemand lijkt te begrijpen wat er feitelijk aan de hand is. De verwarring wordt alleen maar groter wanneer blijkt dat de volgelingen van Jezus ineens allerlei vreemde talen kunnen spreken. De bezoekers van buiten Israël staan versteld en vragen zich hardop af: “Hoe kan het dan dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen?” (vers 8). Lees de rest van dit artikel »
